We lopen niet te koop met onze mislukkingen. Niet privé en niet zakelijk, we praten niet graag over wat er ooit misging. Dat is begrijpelijk, als we onszelf een beetje leuk willen wegzetten. Aantrekkelijk en deskundig overkomen, dat is wat we beogen met onze verhalen en verhaaltjes. Hier een beetje oppoetsen en daar wat dingen wegmoffelen. Praten over waar we goed in zijn en de rest verdringen we liever.
Ons geheugen lijdt aan slijtage en dat is maar goed ook. We zouden nooit leren fietsen als we het vallen niet zouden kunnen vergeten. Vrijwel alle grootse prestaties worden voorafgegaan door ontelbare mislukte pogingen. Maar daar heeft niemand het meer over. We zijn zo goed in wat we doen, doordat we zo vaak op ons gezicht gevallen zijn. Maar dat was toen. We hebben het er niet meer over. Want nu is alles anders. Nu gebeurt ons dat niet meer.
Een organisatie écht leren kennen? Sla dan de mooie praatjes maar over. Vraag naar de mislukkingen, de pijn, het falen en de schaamte. Waarover praten we hier liever niet en wat zijn de verboden woorden. Wat heeft dat met u gedaan, wat heeft u ervan geleerd en hoe beïnvloedt dat de keuzes die nu worden gemaakt. Kijk, dat maakt dingen stukken duidelijker.