BewegingindeZaak » leiderschap

Wie zit er aan het stuur?

wimaalbers — Wed, 20 Apr 2011 05:10:02 +0000

Ze hadden het min of meer uitgevonden, zeiden ze; zelfsturende teams. Immers: een lekker platte organisatie, veel uitvoerend werk en dus vooral doeners in dienst. Want: veel vaste klanten, geen concurrentie en weinig vernieuwing. Leiding geven was vooral het rooster samenstellen en het verzuim beheersen. Kwaliteit en efficiency waren pakkie-an van de medewerkers. De werkvloer kende het werk toch het best? En waarom zou het anders moeten?
Toen kwam de markt en kregen klanten de keus. Met druk op de prijs en dus op de kosten. De directie voelde het als eerste: harder, beter, sneller; opeens moest alles anders. Iemand moest het aan ze gaan uitleggen, aan de teams, maar wie? Daar werden neuzen gestoten. Hoezo efficiënter, klantvriendelijker, professioneler? Wie bepaalde hier wat en waarom en wanneer en voor wie? De teams werden verdedingingslinies van belangen en behoudzucht. “Uitdagende functie voor enthousiaste manager” werd geadverteerd.
Het zelfsturende team is een politiek correcte illusie. Wie sturing aan teams overlaat krijgt vergaderingen en compromissen in plaats van productie en keuzes. Wat teams echt nodig hebben, dat zijn leiders die de richting bepalen, de norm stellen en hun nek uitsteken. Managers met ballen. M/V

Wie is er hier de John?

admin — Fri, 16 Apr 2010 07:28:14 +0000

John was de grote afwezige. Zijn naam werd genoemd in elk interview dat ik er hield. Hem zelf spreken kon ik niet, want hij was al twee jaar geleden vertrokken. Werkte nu voor de concurrent. Maar de organisatie droeg nog steeds zijn stempel. “We zeggen wel eens tegen elkaar; dat zou John anders hebben aangepakt” en “als John er nog was geweest, dan stonden we er nu vast anders voor”.
Veel organisaties hebben een John. John is meestal niet de baas, maar zonder dat het is uitgesproken heeft hij wel de leiding. Iedereen kan je zo vertellen wie hier de John is. Hij (of zij) vertegenwoordigt iets, dat belangrijk is voor iedereen die hier werkt. Als je wilt weten wie wij zijn als bedrijf, waar we voor staan en hoe wij de dingen doen, dan moet je met John praten. Als hij er tenminste nog is en niet naar de concurrent is overgelopen.
Denk goed na over welke mensen er bij u John zijn. Geef ze de ruimte en wees zuinig op ze. Ze helpen u met de richting en de binding van uw organisatie. En denk goed na of u zelf wel voldoende John bent.

Heft

wimaalbers — Tue, 15 Dec 2009 01:45:12 +0000

Ze hadden het perfect geregeld. Alle drie hun eigen afdeling en niet teveel op elkaars terrein. Niemand die meer of beter was dan de ander; zo wilden ze het bedrijf leiden. Zo was het ook aan ze nagelaten door hun pa. Ze waren het over alles eens, zaten helemaal op dezelfde lijn, gaven samen leiding en dus hoefde geen van de baas te spelen. Akkoord, lastige markt en goeie mensen schaars, maar verder waren ze dik tevreden.
Daar dacht het personeel anders over, net als de bank, de accountant, een grote leverancier en een aantal klanten. Kortgezegd kwam het er op neer dat je geen afspraken met ze kon maken. Je kreeg ze nooit met z’n drieën tegelijk aan tafel. Beloven deed elk van hen genoeg, maar altijd onder voorbehoud van goedkeuring in het directieoverleg. Vervolgens kon je er op wachten, op je participatieplan, je voorraadgegevens, je handtekening, betaling, spoedlevering, besluit. Tot je een ons woog.
Een belangrijke rol van de leider is die van knopendoorhakker. Iemand moet het voortouw nemen, het oordeel vellen, het zwaard hanteren. Drie mensen is vergaderen, twee is overleggen, één is besluiten. Het scherpzwaard van de leider heeft maar één heft.