BewegingindeZaak » internet

Geef je blog stopkracht (5 tips)

wimaalbers — Wed, 07 Dec 2011 05:23:44 +0000

Schrijven voor het web is niet zo moeilijk. Gelezen worden; dát is lastiger. Je blogpost of artikel concurreert met zoveel anders om de aandacht en de tijd van lezers. Je hebt fracties van seconden. Om op te vallen en om binnen te komen. Met de volgende vijf tips vergroot je de stopkracht van je schrijfwerk.
Eén: Verras met kop of titel. Neem stelling, roep een vraag op, overdrijf of speel met taal. Twee: Val met de deur in huis. Geef een draai aan een open deur, of doe juist een bewering die niemand verwacht. Drie: Schrijf kortere zinnen dan je gewend bent en varieer met de lengte. Kort kort lang kort is een mooi ritme. Vier: Geef iets weg. Zorg dat er waarde in je content zit. Laat de lezer na afloop denken: ‘Dankjewel!’ Vijf: Schrijf in drieën: begin, midden, einde. Beloof, maak waar en vat samen of concludeer. Altijd.
Schrijven voor het web heeft zijn eigen regels. Pas ze toe en maak de kans dat je gelezen wordt groter. Morgen meer.

Hoe het wél werkt (en hoe niet)

wimaalbers — Mon, 28 Nov 2011 05:41:56 +0000

Wie zou jou verleiden? De bakker die met een megafoon in zijn deuropening gaat staan en roept dat hij oliebollen verkoopt? Of de bakker die midden op straat rondloopt met een dienblad met partjes oliebollen om je te laten proeven? Ik kwam zaterdag thuis met een zak vurrukkelukke oliebollen. Onbedoeld. Oliebollen reserveer ik normaal gesproken voor de laatste week van het jaar. Wie denk je dat mij verleid heeft?
Zo werkt het ook met parket. En met accountancy, saunabezoek, websitebouw en parfumerie. Iedereen roept op het internet wat hij doet en wat er in de aanbieding is. Maar weinigen steken hun nek uit en geven iets weg, zomaar, gratis, voor niks. Terwijl dat de beste manier is om te verleiden; jezelf aanbieden met alles wat je hebt, te geef, te grijp en te graai. Om te proberen, om kennis te maken. Terwijl echt iedereen het zou kunnen doen. Kennis delen. In plaats van zichzelf omroepen. Wat een herrie. En jammer van al die gemiste kansen .
Er is kennis van parket, over soorten parket en over parket leggen en over parket onderhouden. Over de sauna valt ook veel te vertellen; zoveel mensen zoveel vragen. En parfumerie? Je moest eens weten wat mensen allemaal niet weten over parfum. En hoe je ze wijzer kunt maken en hoe je zo expert wordt. De expert die je al bent. Maar nu ook in hún ogen.
Dankzij het internet geldt meer dan ooit: Kennis delen leidt tot kennismaken.

Negeer de internethijgers

wimaalbers — Fri, 18 Nov 2011 05:25:35 +0000

Wat zou jij doen? Als je een briefje op je aanrecht vindt met kritiek op iets wat je gisteren hebt gezegd. Een briefje zonder afzender. Je moet maar raden wie van je gezinsleden het heeft getypt.
Wat zou jij doen? Als je verteld wordt, dat er iemand ontevreden is over je functioneren als afdelingsleider? “Nee, ik zeg niet wie.” Wat zou jij doen?
Ik zou laten weten dat ik feedback op prijs stel, maar dan wel persoonlijk en rechtstreeks. Dat ik graag wil luisteren, mits ik weet naar wie en in welke relatie. Als het vervolgens stil blijft denk ik na of het een “signaal” is. Anonimiteit is heel soms nuttig; als iemand zich niet veilig voelt bij je. Maar anonimiteit moet geen gewoonte worden.
Met boodschappen zonder afzender kan ik niet veel. En jij waarschijnlijk ook niet. Waarom is het op het internet anders? Waarom is anonimiteit daar gewoongoed geworden? Waarom argumenteren we met elkaar zonder ons bekend te maken? Is het omdat we ons er niet veilig voelen, of omdat we het er onveilig willen maken? Voor anderen. Mensen die zich telefonisch bij ons melden zonder zich bekend te maken noemen we hijgers of stalkers. We noemen het verwerpelijk gedrag. En zulk gedrag belonen we niet. We negeren het. Laten we dezelfde houding aannemen tegenover anonimiteit op het internet. Anonimiteit is het alibi voor allerlei ellende. Zullen we dáár nou eens een maatschappelijke discussie over voeren? Wat vind jij?

Werelds

wimaalbers — Sat, 06 Sep 2008 15:41:59 +0000

Wat de metro is voor Parijs is het Internet voor de massacommunicatie. De ondergrondse in een wereldstad lijkt in veel opzichten op het world wide web in al zijn verschijningen. Wijdvertakt, toegankelijk, laagdrempelig, divers, verrassend, gevaarlijk, fascinerend, noem maar op. Metro én Internet brengen je op nooitbedoelde bestemmingen met nooitgehoorde namen. Je komt in nooitgewilde situaties en hebt nooitgevraagde ontmoetingen met nooitgedroomde mensen. Eenmaal binnen kun je er eindeloos rondtoeren zonder dat iemand je vragen stelt. Elke reis heeft natuurlijk zijn bedoelde begin- en eindpunt, maar geen twee ritjes zijn hetzelfde. Er zijn talloze wegen naar dezelfde bestemming, maar ook veel oorden waar je nooit zult komen. De meeste stations ken je slechts van een vluchtig passeren; een korte blik door het raam om het te weten, een snelle klik en het is al weer vergeten. De metro en het Internet zijn niet gemaakt voor verblijf, maar voor beweging. Het doel is doorgaan, vertraging is ongemakkelijk, stilstand is dodelijk. Er zijn onnoemelijk veel medereizigers en veel terloopse aanrakingen, maar echte contacten zijn schaars. Nergens begrijpt men elkaar zo slecht, ergert men zich zoveel, duwt, trekt, slaat, schopt en scheldt men meer. Nergens is de multiculturele maatschappij zo realiteit als in de ondergrondse en de virtuele wereld. Dagelijks een half uurtje van beiden is de gezonde dosis, goed voor maatschappelijk besef en realiteitszin. Maar ga na gebruik snel de echte wereld weer in. Knipperend met de ogen het zonlicht tegemoet.

Zondvloed

wimaalbers — Wed, 27 Aug 2008 15:01:03 +0000

Heerlijk artikel in NRC over de digitale zondvloed (de Exaflood) die dreigt. Weinig dat zo mijn voorstellingvermogen stimuleert als de eindigheid (of niet) van het internetverkeer. En dan die fantastische titel met de trefwoorden angst + zondvloed. Die zorgt op zichzelf al weer voor een overload aan internetklikken. Zo wordt het vanzelf waar.
Mijn eigen rol in het verhaal wil ik hier ook niet onvermeld laten. Met mijn 16 domeinen (waarvan 6 actief) plus de diverse blogs die verzorg draag ik mijn steentje wel bij. Toch voel ik me niet schuldig als het straks allemaal misloopt, want lichtere content dan die van mij bestaat bijna niet.