» communicatie

Men neme (voor een goede communicatiebodem)

wimaalbers — Mon, 07 Jun 2010 04:44:40 +0000

Het kon niet uitblijven, na mijn vorige post: Wat zijn dan de ingrediënten van een goede communicatie-bodem Wim? Goed, daar komen ze. Knip het lijstje uit en plak het ergens op, zodat je de handen vrij hebt. Men neme: 1. Een leeg hoofd, met ruimte voor wat er maar komt. 2. Een handvol warmte, om de ander mee op zijn gemak te stellen. 3. Een naar voren gerichte blik, gefocust op wat je wilt bereiken. (direct goed uitspreken naar elkaar toe) 4. Oor en oog, om goed mee te luisteren. 5. Verder durf (in gepaste mate) om nuttige feedback te geven en te ontvangen. Het geheel breng je op smaak met 6. een ruime mate van nieuwsgierigheid (niet te zuinig!). Mits met aandacht en liefde bereid, maak je zo een goede bodem voor alle mogelijke soorten van communicatie. Smakelijk!

Aan de bel hangen

wimaalbers — Tue, 09 Mar 2010 08:11:02 +0000

Zelf vond hij het niks bijzonders. Het was zijn dagelijks werk en iedereen kon het. Toch? Het was niet eens perfect en nog niet helemaal af ook. Hij snapte niet waarom ik hem erover interviewde.
Een uur later hadden we een artikel voor zijn vaktijdschrift. Over een uniek project, ooit een welhaast onmogelijke opgave, nu genomineerd voor een prijs, staaltje van vakmanschap en met een uiterst tevreden opdrachtgever.
Zoals zo vaak: als je er bovenop zit, zie je het vaak niet. Voor veel professionals is hun werk de gewoonste zaak van de wereld, terwijl de rest van die wereld er juist met bewondering naar kijkt. Een gemiste kans voor veel ondernemingen, want niets verkoopt zo goed als voorbeelden van geslaagd werk. Zorg dat u veel mensen in dienst heeft die voortdurend mooie dingen maken. Plus eentje die daarmee dagelijks aan de bel hangt.

Maar het gaat om de vorm

wimaalbers — Fri, 05 Mar 2010 09:59:27 +0000

Waarom toch dat hameren op de inhoud? Waarom die afkeer als het gaat over de vorm? Telkens weer zien we hoe belangrijk de presentatie is voor de overdracht van de boodschap. “Maar het gaat om de inhoud”, is een dooddoener van veel politici in tijden van mediacratie. Het is zand de ogen, vooral in de eigen ogen.
Kiezers zijn kijkers. Als ze willen weten hoe het écht zit luisteren ze met hun ogen. Als het er écht om gaat horen ze niet meer wat er gezegd wordt, maar hoe het er uit komt. Hoe het klinkt. En hoe het er uit ziet.
Wie gehoord, geloofd en gevolgd wil worden moet zorgen dat de presentatie in orde is. Dat is één. Daarmee alleen kom je al een heel eind (en dat is op zichzelf een vaststelling die tot nadenken stemt). Echte overtuigingskracht komt als boodschap en de presentatie vervolgens ook nog eens met elkaar in evenwicht zijn. Ook dat is “walk the talk”, woorden én daden.
En goede inhoud met een zwakke presentatie? We zien het en we voelen medelijden. We zijn genadeloos. Verwijt het niet de media, nee wij zijn het zelf. We horen u en we geloven u misschien ook nog wel, maar voor we uw volger worden moet het allemaal kloppen. Overleven en onszelf overleveren; we gebruiken er al onze zintuigen voor.

Afkijken moet

wimaalbers — Mon, 20 Apr 2009 12:25:51 +0000

Een zesje zou ik hebben gekregen, als er cijfers voor zouden zijn gegeven. Als het vak al had bestaan op school. Als er al leerkrachten waren geweest, die het ons hadden kunnen onderwijzen. Maar overtuigend communiceren was geen lesstof. In mijn tijd niet en nog steeds niet, zo schat ik het in. Een mager zesje, meer was ik vast niet. Maar wie wel op die leeftijd?
Voor sommige leerstof is er maar één school en dat is het leven. In het curriculum van het vak communicatie zit weinig theorie en veel vallen en opstaan. Een diploma krijg je nooit, want de cursus heeft geen einde. En het belangrijkste leerboek heet Zoek Het Maar Uit. Anders dan anders is – en dat maakt het wel weer mooi – afkijken moet. Maar er zijn nogal wat zittenblijvers op deze school, dus je moet wel weten bij wie. Het lesmateriaal is schitterend en nog gratis ook. Je leven lang elke dag naar school, wie wil dat niet?
Oei de bel gaat, opschieten nu. Mijn tussenuur is alweer voorbij.

Goud

wimaalbers — Wed, 01 Oct 2008 08:32:31 +0000

Het gesprek begon ronduit kil en echt ontdooien deden de twee kemphanen niet. Je zag ze op hun tong bijten, telkens als ik aan de teugel trok. Niet direct vol erop, stel nog eens een vraag, laat hem uitpraten, wees eens even stil. De stoelzittingen sleten bijna hoorbaar, de relatie was al afgebladderd. Geen van beiden wilde zo nog verder. “Waarom zit je hier dan nog?” vroeg ik aan elk van hen.
Er is altijd energie, maar soms moet je wel heel diep boren. En niet iedereen die iets vindt herkent het zwarte goud direct. Maar als de argumenten op raken en de woorden uitgeput, dan gaat het lijf spreken. Dan worden we raakbaar en vatbaar, dan vinden we nieuwe ruimte en nieuwe energie. Een moment om te rekken. Soms moet je eerst helemaal stilvallen voor je weer in beweging kunt komen.