Politiechefs hoor je nooit, behalve op 2 januari. Als op onderlinge afspraak gebruiken ze hun jaarlijkse mediamoment voor het op de agenda zetten van een pijnpunt. De nieuwjaarsrecepties worden zo gepland, dat de busjes met de camera’s precies op tijd voor het journaal langs alle vier de grote steden gescheurd zijn. Een goed georchestreerde campagne is het. Die boodschap moet wel aankomen bij de politiek, denk je dan.
Maar helaas zijn het elk jaar weer vier verschillende boodschappen en is het effect ervan dus nul. Een kolderiek ritueel, met hooguit nog wat boegeroep na in Stand.nl, en verder orde van de dag. Eigen schuld.
Wie staat voor een zaak, die zorgt dat ie wat raakt. Die verzamelt alle kruit voor één voltreffer en kiest dan één doel. Dat vergt wat coördinatie en een paar inschikkende ego’s. Maar dan heb je ook wat.