BewegingindeZaak » ondernemen

De top 10 van fouten gemaakt tijdens netwerken

wimaalbers — Tue, 07 Feb 2012 09:14:24 +0000

Van die dingen dus. Lijstjes met tips, stappen, valkuilen en blunders. Die lijstjes oefenen een magische aantrekkingskracht uit en maken lezers van surfers. De belofte van structuur, overzicht, houvast… lekker concreet. Dat zal het zijn.

En risico en verlies; ook van die dingen. Inmiddels weten we dat mensen veel meer geprikkeld worden door de kans om iets kwijt te raken, dan door de mogelijkheid om iets te winnen of krijgen. Loss Aversion is een sterke drijfveer. En fouten liggen dicht bij verlies. Fouten maken, dat willen we niet. Daarvan willen we alles weten.
Deze presentatie over de tien meest gemaakte fouten tijdens het netwerken kan maar zo een hit worden. (Er staan overigens ook tips in)

Stop met voorbereiden

wimaalbers — Fri, 03 Feb 2012 09:09:58 +0000

Je kunt oefenen tot je een ons weegt. Bijslijpen, aanvullen, onderbouwen. En testen natuurlijk. Testen tot de kinderziektes er uit zijn. Je kunt pilots doen en trial runs en alles nog eens goed doorlopen, voordat het echte werk begint. Want zover is het nog niet, zolang je nog in de voorbereiding zit. En dat is maar goed ook.

Je kunt ook in het diepe springen. Je nek uitsteken, er voor gaan; zegen de greep. Risico nemen. Het risico dat mensen merken het nog niet af is. Je kunt kritiek krijgen en en slechte recensies. Zodra je jezelf laat zien gaan ze er een mening over hebben. Ga je aanmerkingen krijgen, tips en suggesties. Wat moet je ermee?

Teveel mooie dingen sneuvelen in de eindeloze stilte van de voorbereiding. De uitvoering is het halve werk.

Plussen en minnen met je gevoel

wimaalbers — Thu, 02 Feb 2012 07:25:45 +0000

Dat iets goed vóelt betekent nog niet dat het goed ís. Ons vermogen tot logisch denken en redeneren mag dan nogal overschat worden, de helderheid van ons voelen verdient ook een flinke dosis scepsis. Voelen is wel in. Bijvoorbeeld als het gaat om de onderbouwing van onze keuzes. In populariteit lijken hart en buik het te winnen van de geest. “Het voelt gewoon goed” is een onderbouwing die maar zelden wordt aangevochten. Toch is de goed-gevoel-keuze soms niet de beste keuze.

Er zijn genoeg redenen om je gevoel een beetje te wantrouwen. Het gevoel houdt namelijk erg van veilig en van vertrouwd. Het kan je afhouden van nieuwe dingen en kansen. Gevoel is ook vaak reactief en impulsief, van vechten of vluchten bijvoorbeeld. Van verzet in plaats van overgave. Sóms wel, maar niet altijd de beste raadgever op lastige momenten; ons gevoel.

Om te beginnen: vertrouw je gevoel voor geen meter, juist als het zó sterk is. Ga langzamer daar waar je snel wilt. Doe een stap terug in plaats van vooruit. Neem de tijd voor een grondige inspectie. Bedenk naast de keuze van je gevoel minstens twee alternatieven en bij elk een paar harde plussen en minnen. Slaap erover en laat een ander er ook eens op schieten. (Op die argumenten niet op je gevoel). Je gevoel wordt er niet minder of sterker van. Je keuze misschien wel. Vertrouw je gevoel met de maat van je verstand.

De kul van een grote kaartenbak

wimaalbers — Mon, 23 Jan 2012 07:38:31 +0000

Heb jij ook 500+ relaties? Ik schat zo van niet. Je hebt misschien 300 bedrijven in een klantendatabase. En nog eens 300 contacten op Linkedin. Plus laten we zeggen 400 volgers op Twitter en Facebook samen. Na ontdubbelen altijd nog meer dan 500? Contacten ja, maar relaties? Nog niet de helft denk ik. Aan wie ga jij dit jaar je tijd besteden? Aan de volgende 100 of aan de belangrijkste 100?
Een visitekaartje maakt nog geen relatie. Net als een e-mailadres of een telefoonnummer. Zelfs een accountnummer maakt nog geen relatie. De meeste databases zijn vervuild met gegevens van mensen die verhuisd of gewoon verdwenen zijn. Of die niet eens weten dat je ze een nummer gegeven hebt. Relatiedatabases worden meestal niet beter van groter. Maar juist fijner van kleiner.
Een relatie is meer dan een nummer. Het is een uitwisseling die vaker is dan eenmalig; een doorlopend proces van geven en nemen, met een goede balans. Met het gros van je contacten kom je daar helemaal niet aan toe, aan die uitwisseling. Dus waarom zou veel tijd besteden aan het maken van nog meer contacten? Terwijl die anderen – je relaties – best wat vaker van je mogen horen.

Kiloknaller worden in 7 stappen

wimaalbers — Thu, 19 Jan 2012 07:20:17 +0000

Als de markt dicteert moet je goed luisteren. En wie luistert hoort maar één ding: prijs, prijs prijs. De plek die je moet hebben is dus die van de laagste, de goedkoopste, de voordeligste. Dat is de plek met de meeste klanten, met het volume en met de omzet. En dan kilo’s knallen. Maar hoe kom je op die plek? Zeven tips om het waanzinnig druk te krijgen.

Maak van goedkoop je missie. Eén woord is genoeg. Stuur daarmee je bedrijf aan. Iedereen. Elke dag.
Maak je inkoop het belangrijkst. Daar wordt het verdiend. Partnership is voor watjes. Haal altijd het onderste uit de kan. Ten koste van.
Ga in generiek. Vermijd toegevoegde waarde. Moeilijk gedoe kost geld. Wees plat.
Haal het van ver. Hoe langer de keten, des te minder zicht op de echte kosten. Who cares.
Doe niet aan verkoop maar aan afhaal. Zorg voor wachtrijen. Dat is je promotie. Pain is gain.
Schreeuw in je reclame hard, nee harder, nee het hardst. Het maakt niet uit hoe ze over je praten. Als ze maar.
Beloof geen service. Het minimale volstaat en laat voor alles betalen. No free lunch.

Maak hiervan je werk en ik beloof je dat je het nooit meer rustig krijgt. Nooit meer.

Als de markt dicteert kún je ook buiten gaan spelen. Het is tegen de regels en je krijgt er geen zitvlees van. Maar wat wil je liever leren. Hoe het moet of hoe het kan? Er gaat een enorme aantrekkingskracht uit van wetten die aan laarzen gelapt worden.

Inspiratie voor beginners

wimaalbers — Fri, 13 Jan 2012 08:27:59 +0000

Ideeën komen niet vanzelf. Inspiratie borrelt niet zomaar op uit je binnenste. Inspiratie komt van buiten …… naar binnen. Daarom heet het zo. Een beetje naar je scherm of papier turen zonder dat er iets bij je opkomt heet dan wel een writer’s block, het is vooral een sitter’s block.
Om geïnspireerd te raken moet je in beweging komen. Naar buiten en bezig, maakt niet uit waarheen of wat, zolang je maar uit-je-hoofd bent. Maak een wandeling, bekijk een film, bezoek een museum, of ga gewoon op een bankje of een terras zitten. Koop een tijdschrift dat je anders nooit leest, maak een praatje met iemand in de tram, gooi je dagritme om en eet iets dat je niet kent. Bel een vriend van vroeger, maak een tekening, ruim je zolder op, enfin je begrijpt wat ik bedoel. Het barst van de ideeën. Buiten.
Inspiratie voor gevorderden bestaat niet.

De 20% ROI van netwerken

wimaalbers — Wed, 11 Jan 2012 06:33:23 +0000

Vijf van de tien vertellen thuis dat het een goede bijeenkomst was. En dat ze interessante mensen zijn tegengekomen. Het is dan al laat, dus snel naar bed en morgen weer volop aan de gang. Wel onthouden om die visitekaartjes nog eens in het mapje te doen.
Drie van de tien zijn iets later thuis. Zij hebben op de parkeerplaats nog even verder gepraat. Ze kunnen de slaap niet goed vatten, want in hun hoofd spoken de ideeën. Het zou toch wel fantastisch zijn om bij al die organisaties aan tafel te komen. Morgen wel snel toevoegen op Linkedin en even een brochure sturen.
Twee van de tien maken thuis snel een paar notities en laten het dan even rusten. De volgende morgen leggen ze de kaartjes opzij, met uitzondering van één of twee. Het duurt een paar dagen, maar dan opeens valt ze iets te binnen. Het telefoontje dat ze dan plegen, gaat ongeveer zo: “Ik herinner me waar we het toen over gehad hebben en dat je me vertelde waar je naar op zoek was. Nou moest ik opeens ergens aan denken en misschien heb je daar iets aan.”
Twee op de tien. Geen slecht rendement!

Die hele focus op focus heeft zijn beste tijd gehad

wimaalbers — Tue, 10 Jan 2012 08:06:38 +0000

Van het een komt het ander. Zo las ik zojuist een krantencolumn en zit ik nu dit stukje te schrijven. Over “focus” en waarom dat iets is, dat we nooit meer moeten willen.
Dat is wel even schrikken. Een scherpe focus is toch de heilige graal van het ondernemerschap? De laatste 20 jaar is er in strategie en marketing geen woord zo dominant geweest als focus, focus, focus. Bedrijven en individuen werden en worden tot treurens toe aangespoord om te kiezen, kiezen, kiezen. Met hyperspecialisatie als uitkomst. Ik doe er zelf vrolijk aan mee, met snel kieskeurig worden en jouw vierkante meter.
Toch raakt J.P. Geelen in zijn vermakelijke column een gevoelige snaar. Is het niet een terechte kritische noot? Hij valt over het woord en ik denk na over het gebruik. Zijn we niet een beetje doorgeschoten met al die focus? Hebben we onszelf niet teveel verdund?
Ik heb het antwoord niet paraat. Zit misschien wel te vast in de focus-doctrine. Tegelijk herken ik bij mezelf (én bij mensen waarmee ik regelmatig samenwerk) de behoefte aan verbreding in plaats van versmalling. Aan diversiteit in plaats van monotonie. Tegen de stroom en de rationale in een veelheid van verschillende dingen willen doen. En in de meeste van die dingen nog goed zijn ook. Lekker en goed, alleen soms wat lastig om uit te leggen. “Wat doe je nou eigenlijk Wim?” “Tsja, heb je even de tijd?”
Maar er is hoop, en Geelen krijgt misschien wel gelijk. De omstandigheden zijn er niet meer naar, dat bedrijven voor elk wissewasje een andere specialist in huis halen. Wat organisaties nodig hebben zijn mensen met een stevig ervaringsfundament en een grote gereedschapkist. Generalisten die twaalf dingen tegelijk kunnen en net zo makkelijk achterstevoren, als de situatie daar morgen om vraagt. De toekomst is aan de alleskunners, mensen die geen focus (sorry) nodig hebben om te weten waar ze mee bezig zijn. Dat denk ik op zomaar een dinsdagmorgen. Of zit ik er naast? Wat denk jij?

Zet jezelf een doel om van te huiveren

wimaalbers — Mon, 09 Jan 2012 09:10:01 +0000

Ben je er al uit? Met jezelf of met je baas. Over wat er aan het eind van het jaar op de bon moet staan, in de boeken, op je conto. De praktijk leert dat het niet zonder gesteggel gaat, het afspraken maken over de jaarlijkse doelstellingen. Hoe beter SMART, des te meer gedoe vaak. Ofwel je bent onder morren akkoord gegaan. Of waren jullie het snel eens, over wat haalbaar moet zijn. Geen van beiden is goed voor de zaak. Haal je doelen nog eens uit je bureaulade, nu ze nog vers zijn.

De beste test voor je doelstelling is de verdubbeltoets. Doe maar eens: keer twee punt nul en laat de uitkomst even op je inwerken. Onrealistisch waarschijnlijk, de uitkomst die je ziet, maar stel het je even voor. Wat zou er moeten gebeuren voor…? Wat zou je moeten doen om….? De kern van de verdubbeltoets: Het onvoorstelbare in beeld brengen, met de harde consequenties.
Als dát de doelstelling is, dan is er geen dag meer te verliezen. Dan is het knopen doorhakken, in beweging komen, je nek uitsteken en voluit gaan. Dan moet het anders, slimmer, gedurfder en ondernemender. Dingen doen die niemand van je verwacht had.
De realiteit is dat je een onwerkelijke doelstelling nodig hebt.

Doe de dingen die niemand doet

wimaalbers — Mon, 02 Jan 2012 07:07:42 +0000

Dat weet iedereeen wel; dat de winkel open moet. En iémand doet het licht wel aan. En de rolluiken omhoog. Zo is er altijd wel iemand, die de koffie aanzet, de kopieermachine bijvult, de verwarming hoger draait en de telefoon opneemt (meestal). Routines en rituelen leer je ze makkelijk aan. “Het moet nu eenmaal gedaan worden.” En “Er is altijd wel iemand.” Maar het verschil maak je er niet mee, met de dingen die “iemand wel doet”.
Het verschil zit in de dingen die niemand doet. In het opruimen van die plastic troep op de parkeerplaats. In het rechthangen van die lijst in de hal. In dingen die niemand doet, zoals het opmerken dat een collega er door heen zit en die aandacht geven. In het vinger op de mond gebaar, als iemand een klant aan de lijn heeft. In het laten opruimen van de rommel in de vergaderruimte. In de dingen die niemand doet.
Het verschil wordt gemaakt door de persoon, die de dingen doet die niemand doet. De persoon die dingen ziet die niemand ziet, die niet accepteert wat anderen wel accepteren en die het wél doet of laat doen. Meestal is het de baas zelf, of iemand anders die een ondernemende inslag heeft. Mooie definitie van ondernemerschap is het: dingen doen die anderen laten liggen.