Er zijn geen dingen die niet mogen gebeuren. Klanten lopen weg, machines gaan kapot, medewerkers zeggen op en gebouwen branden af. Het gebeurt. We binden onze klanten, kopen onderhoudsgaranties, knuffelen onze werknemers drie keer per dag en verzekeren alles dat vast zit. Maar het gebeurt toch, wat je er ook tegen bedenkt. En anders gebeurt er wel iets anders. Ook het hele erge gebeurt onvermijdelijk, dat van pijn, verlies en verdriet. Je kunt je doen [...]
|
||||||||
 |
Je kunt direct reageren. Als er iets verschrikkelijks gebeurt. Maar het hóeft niet. Je kúnt direct in de pen klimmen en je hart luchten, je afschuw uitspreken. Je kúnt snel iets of iemand aanwijzen. De verantwoordelijk neerleggen bij. Je kúnt schande roepen. Direct, zonder aarzeling, meteen. Maar het hóeft niet. Er is niets meer wat je tegenhoudt om direct je oordeel te ventileren. Overal op het internet is plaats voor real time reactie. En anders [...] Ik heb altijd twee stoelen nodig. Een om op te zitten en eentje als reserve, voor in het heetst van de strijd. Ik ga tijdens een gesprek ook regelmatig even verzitten, al ziet mijn gesprekspartner daar niets van. Maar hij merkt het wel. Een gesprek is als een film. Er zijn spelers en er wordt geregisseerd (als het goed is). Verantwoordelijk voor het laatste ben je samen, maar dat wil één van ons (of allebei) nog wel eens [...] Dat vind ik dan weer minder. “Leer in een dag je baas, je klanten en je collega’s inkleden, inpalmen en inpakken.” Het is een seminarbrochure, die belooft dat je “onzichtbaar” en “geraffineerd” alles van iedereen gedaan kunt krijgen. Ik denk dat ik wel zo’n beetje weet waar het over gaat. Ik zou alleen een andere toon aanslaan. Zakelijk flirten, beïnvloeden en overtuigen, het is allemaal hetzelfde. Het is niet een gat in de markt, maar een [...] Op een gegeven moment ga je denken dat het zo hoort. Dat iedereen altijd lovend is, over wat je doet. Dat ze allemaal tevreden zijn, telkens weer. Je weet niet beter meer, of je bent gewoon heel goed in wat je doet. Nooit meer een puntje van kritiek. Nooit meer een kritische opmerking of waarschuwing. Je went er heel vanzelf aan. Het kan natuurlijk waar zijn. Dat er niets meer valt aan te merken op [...] Zo’n memo of e-mail waarvan je helemaal uit je dak gaat. Van iemand die zijn boekje ver te buiten en dik over de schreef gaat. Wat denkt ie wel en als ze nu voor je stond dan…. Stoom uit je oren. Want zo gaan wij niet om met mij, toch? En natuurlijk ga je het halen, je recht. Door het stof moet ie, besluit je. Liefst op prime time en met veel publiek. De lekkerste ruzies zijn die waarvan je weet dat je [...] Ontken maar niet dat het lekker is; de aandacht, de spotlight en de bewondering. Geef ook maar toe dat je het naar je toetrekt, het leiding geven, het trekken aan de kar, het voorop gaan. Je bent ook wel beetje een baasje. Toch? Eerlijk? Maar er is ook een andere kant van de medaille en die is minder rooskleurig. Een sterke voorzitter is ook een risico, voor het bestuur en voor de vereniging of [...] Het klantvertrouwen was gekelderd, het ziekteverzuim op een hoogtepunt, twee MT-leden waren voor langere tijd “uit de running” en de OR dreigde met een jurist, maar verder was er geen vuiltje aan de lucht. Het mooi-weer-verhaal ging over de nieuwe ICT, de bouw van de uni-locatie, verdere overnamekansen en de rugdekking van het toezichtcollege. En dus graag advies over hoe ze dat laatste allemaal wat beter tussen de oren konden krijgen bij de medewerkers. Dat [...] Je mag het best een paar keer zo noemen; een teamprestatie, maar maak er geen gewoonte van. Iedereen weet namelijk dat er één is, die het succes echt op zijn of haar conto mag schrijven. Hij heeft het verschil gemaakt, de creativiteit gehad en het doorzettingsvermogen. Zij heeft gebuffeld, het gat dichtgelopen en de beslissende zet gedaan. Wij hebben allemaal ook meegedaan en ons best en je weet wel en natuurlijk zijn we een team. Maar hij is de [...] Theorietje. De cirkels van Stephen Covey (betrokkenheid vs invloed) zijn nuttige instrumenten van zelfmanagement. Maar er ontbreekt er eentje. Die van onverschilligheid. Goed om hem toch in beeld te hebben, die cirkel van laat me koud, doet me niks en geen interesse. Hij is de grootste van de drie en omvat al die dingen waar je geen aandacht aan wilt besteden, laat staan invloed op hebben. Jezelf bewust zijn van die cirkel van onverschilligheid is [...] |
Volg mij op
|
||||||
|
Copyright © 2012 BewegingindeZaak - Alle Rechten Voorbehouden |
||||||||
Laatste reacties